บทที่ 13 Chapter 12

"แม่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ครับ ไม่เห็นโทรศัพท์มาบอกเลยผมจะได้ส่งคนไปรับ"

เขาปรับสีหน้าให้เป็นปกติก่อนจะนั่งลงข้างคนเป็นแม่พร้อมกับสวมกอดหลวมๆอย่างเอาอกเอาใจ คุณหญิงหันไปมองพิมคนสนิทก่อนจะยิ้มมุมปากออกมาเล็กน้อย ทำเนียนทั้งคู่เลยให้ตายสิ...

"แม่มาเองได้จ๊ะ แล้วเราไปไหนมาล่ะ"

"ไปดูไม้บนดอยมาครับแม่...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ